System ochrony znaków towarowych na poziomie Unii Europejskiej od dłuższego czasu domagał się nowelizacji. Orędownicy zmian opowiadali się przede wszystkim za koniecznością zwiększenia dostępności oraz efektywności systemów znaków towarowych. Kolejnym ważnym postulatem byłą poprawa poziomu współpracy między organem odpowiedzialnym za rejestrację znaków unijnych, tj. Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) a poszczególnymi urzędami krajowymi. Uproszczenie procedur zgłaszania i rejestracji znaków towarowych pozwoliło na przekształcenie systemu wspólnotowego i harmonizację krajowych systemów znaków towarowych. Sama modyfikacja przepisów dotyczących znaków towarowych jest skutkiem implementowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z 16 grudnia 2015 roku.

Od 16 marca 2019 r. obowiązują nowe przepisy ustawy o prawie własności przemysłowej, które są nakierowane m.in. na ułatwienie przedsiębiorcy procesu przedłużenia ochrony znaku towarowego.

Na czym polegają zmiany, które wprowadził ustawodawca?

Dotychczasowe przepisy regulujące przedłużenie ochrony na znak towarowy nakładały na przedsiębiorcę obowiązek złożenia wniosku. Dopiero na jego podstawie Urząd Patentowy wydawał decyzję. Przed nowelizacją decyzje odmowne na przedłużenie ochrony były wydawane wtedy, gdy nie zostały wniesione należne opłaty lub wniosek wpłynął po terminie.

Reforma przepisów jest ogromnym ułatwieniem, ponieważ prawo ochronne na znak towarowy przedłuża ochronę o kolejne 10 lat, o ile uiszczona zostanie za nią opłata. Wystarczy, aby uprawniony (lub osoba ustawowo lub umownie przez niego upoważniona) wpłacił należność na właściwy numer rachunku Urzędu przed końcem terminu, jednak nie wcześniej niż na rok przed jego upływem. Przy przelewie należy wskazać numer znaku w tytule opłaty. Warto tu wspomnieć o wysokości przedłużenia ochrony – jak wskazuje Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2001 roku, opłata za każdą klasę towarową wynosi 400 zł.

Ograniczenie ochrony

Zmiany, które zaszły w przepisach odnoszących się do ograniczenia ochrony znaku towarowego precyzują wyłączenia od ochrony. Uprawniony nie może zakazać używania w obrocie przez inne osoby:

  • nazwisk osób fizycznych,
  • adresów osób fizycznych,
  • oznaczeń, które nie mają odróżniającego charakteru lub które dotyczą rodzaju jakości, ilości, zamierzonego przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego, daty produkcji lub innych właściwości towarów,
  • zarejestrowanego oznaczenia lub oznaczenia podobnego, jeżeli jest to konieczne dla wskazania przeznaczenia towaru, zwłaszcza gdy chodzi o oferowane części zamienne, akcesoria lub usługi,
  • zarejestrowanego oznaczenia geograficznego, jeżeli prawo do jego używania przez te osoby wynika z innych przepisów ustawy.

Zmiany nie tylko w ochronie znaków towarowych

Nowelizacja ustawy prawa własności przewiduje zmiany nie tylko w ochronie znaków towarowych, ale również w rejestracji niekonwencjonalnych znaków towarowych, takich jak zapach, smak, dźwięk, czy hologramy. Należy jednak zaznaczyć, że Urząd Patentowy nie udziela na nie ochrony, argumentując, że obecny system technologii nie pozwala na przedstawienie oznaczeń w sposób zrozumiały, łatwo dostępny i precyzyjny.

Warto dodać, że konsekwencją nowelizacji jest nowe brzmienie art. 120 ust. 1 i 2 ustawy z 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej, zawierającego definicję znaku towarowego, którego nie trzeba już przedstawiać w formie graficznej. Stosownie do treści art. 120 ust. 1 ustawy znakiem towarowym może być każde oznaczenie umożliwiające odróżnienie towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa oraz możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony. W szczególności znakiem towarowym może być: wyraz, włącznie z nazwiskiem, rysunek, litera, cyfra, kolor, forma przestrzenna, w tym kształt towaru lub opakowania, a także dźwięk.

 

Podsumowując, rozwiązania zaproponowane w/w nowelizacji w zakresie procedury przedłużania prawa ochronnego na znak towarowy należy oceniać jako korzystne dla przedsiębiorców. Zmiana przepisów wprowadza obowiązek informowania przez Urząd Patentowy RP o zbliżającym się terminie uiszczenia opłaty za dalszy okres ochrony znaku towarowego. Dzięki tego przedmiotowy proces przedłużania ochrony będzie mniej sformalizowany i jednocześnie szybszy.

Istotne jest, że postępowania wszczęte przed 16 marca 2019r., będą prowadzone zgodnie z dotychczasowymi przepisami. 

 

Tekst: Miron Jasiński