CENTRALNY REJESTR BENEFICJENTÓW RZECZYWISTYCH

CENTRALNY REJESTR BENEFICJENTÓW RZECZYWISTYCH

13 października 2019 roku powstanie Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych (CRBR). Od tego dnia poszczególne podmioty zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Sądowym będą zobowiązane zgłosić do Rejestru informacje o swoich beneficjentach rzeczywistych. Przepisy te są częścią ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, która implementuje zmienioną dyrektywę UE 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. Zgodnie z art. 2 ust. 2 pkt 1) w/w ustawy beneficjent rzeczywisty to osoba fizyczna lub kilka osób fizycznych, które sprawują bezpośrednio lub pośrednio kontrolę nad klientem i posiadają instrumenty umożliwiające wywieranie wpływu na czynności i działania podejmowane przez klienta lub inne osoby, w imieniu których są nawiązywane stosunki gospodarcze lub przeprowadzana jest transakcja okazjonalna. Spółki wpisane do KRS przed 13 października 2019 r. są zobowiązane zgłosić beneficjenta rzeczywistego w terminie do 13 kwietnia 2020 r. Nowe spółki (powstałe po 13.10 br.) mają na to   7 dni od daty wpisu do KRS. Wszelkie zmiany dotyczące beneficjentów rzeczywistych spółki powinny zgłaszać do Rejestru w terminie 7-dniowym. Na spółkę, która nie zgłosiła informacji o beneficjentach rzeczywistych w wymaganym terminie mogą zostać nałożone kary administracyjne (w tym pieniężne). Zgłoszenia w formie elektronicznej dokonuje osoba reprezentująca spółkę, a zatem przepisy nie wykluczają zgłoszenia przez pełnomocnika. Informacje o beneficjentach rzeczywistych będą jawne, publiczne oraz dostępne nieodpłatnie dla każdego. Kim dokładnie jest beneficjent rzeczywisty? Beneficjentem rzeczywistym w przypadku osoby prawnej innej niż spółka posiadająca papiery wartościowe dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, która podlega obowiązkowi ujawniania informacji jest: osoba fizyczna będąca udziałowcem lub akcjonariuszem klienta i posiadająca prawo własności o wartości większej niż 25% ogólnej liczby udziałów lub akcji klienta,...
ZMIANY W KODEKSIE ETYKI ADWOKACKIEJ – MECENASI POPROWADZĄ ZWYKŁĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ

ZMIANY W KODEKSIE ETYKI ADWOKACKIEJ – MECENASI POPROWADZĄ ZWYKŁĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ

Zmiany w kodeksie etyki adwokackiej Jednym z podstawowych aktów, które regulują pracę adwokata jest Zbiór Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu. W związku z tym, że praca adwokata jest zawodem zaufania publicznego, kodeks etyki rygorystycznie określa zasady i normy, których musi przestrzegać adwokat oraz aplikant adwokacki. Jest to konsekwencja społecznej roli adwokata, którą automatycznie przyjmuje na siebie wraz z wpisem na listę adwokatów. Wiąże się ona z pewnymi ograniczeniami w zakresie korzystania z określonych wolności oraz możliwości, jakimi cieszą się obywatele niebędący adwokatami. Dotychczas, na podstawie § 9 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu, adwokatowi nie wolno było łączyć ze swoim zawodem takich zajęć, które mogłyby uwłaczać godności zawodu, ograniczać niezależność adwokata lub podważać zaufanie do Adwokatury. Wspomniany przepis wymienia m.in.: sprawowanie funkcji członka zarządu, prokurenta w spółkach prawa handlowego, chyba że była to przejściowo sprawowana funkcja mająca za cel wykonanie określonego i oznaczonego w czasie zlecenia Klienta, czy zajmowanie w cudzym przedsiębiorstwie stanowiska zarządcy. Naczelna Rada Adwokacka podjęła uchwałę, w której został zmieniony § 9 Zbioru zasad kodeksu etyki i godności zawodu. Zmieniony paragraf otrzymał następujące brzmienie: „1. Z zawodem adwokata nie wolno łączyć zajęć, których wykonywanie uwłaczałoby godności zawodu adwokata lub ograniczało jego niezależność oraz podważało zaufanie do Adwokatury. 2. Łączenie zajęć nie może prowadzić do: 1) obniżenia jakości świadczonej przez adwokata pomocy prawnej; 2) utraty zaufania będącego podstawą stosunku wiążącego adwokata z jego klientem. 3. Prowadząc działalność zarobkową niezwiązaną z kształtowaniem świadomości prawnej lub ze świadczeniem pomocy prawnej, adwokat nie może używać tytułu zawodowego”. Wprowadzone zmiany dają adwokatowi szerszą perspektywę na rynku. Należy jednak pamiętać, że łączenie zajęć nie może prowadzić do obniżenia jakości świadczonej...
JAK WDROŻYĆ RODO? Cz.2

JAK WDROŻYĆ RODO? Cz.2

Kontynuacja części I Wdrożenie RODO nie musi być trudne. Wiele zależy od tego, czym się dany podmiot gospodarczy zajmuje i czy wypełnia wskazane przez ustawodawcę warunki. Nie można jednak zapominać o pozostałych formalnościach, które ciążą na przedsiębiorcy, który przygotowuje dokumentację RODO. W celu wdrożenia RODO należy dopełnić szeregu czynności: 3. Wykazanie, że dane przetwarzane są zgodnie z prawem, tj. po spełnieniu co najmniej jednego z warunków określonych w art. 6 RODO, z punktu widzenia przedsiębiorcy, najważniejszymi z nich będą: a) wyrażenie zgody na przetwarzanie danych osobowych przez osobę, której dane dotyczą, b) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy. Wiele zależy także od tego, czym dany podmiot gospodarczy się zajmuje, wówczas warunek ten może być wypełniony przez inne warunki określone w tym artykule. Najważniejszym jest, aby dobrze udokumentować podstawę prawną przetwarzania danych, np. w przypadku, gdy są one przetwarzane na podstawie zgody – w razie możliwości przechowywać je w dokumentacji RODO. Jeżeli przedsiębiorca gromadzi dane szczególne, którymi są pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub światopoglądowe, przynależność do związków zawodowych, dane genetyczne lub biometryczne, przetwarzane w celu jednoznacznego zidentyfikowania osoby fizycznej lub danych dotyczących zdrowia lub jej orientacji seksualnej, musi zostać spełniona co najmniej jedna z przesłanek określonych w art. 9 ust. 2 RODO. Przedsiębiorca ma obowiązek poinformować osobę, której dane przetwarza, o zakresie wykorzystywania tych danych, a także o prawach, jakie mu przysługują. Znamiennym jest, że osoba wyrażająca zgodę na przetwarzanie swoich danych może ją cofnąć w dowolnym momencie. Wszystkie jej prawa określone są w art. 15-22 RODO, a przedsiębiorca, który zazwyczaj będzie administratorem danych osobowych, ma obowiązek je realizować.   4.  Prowadzenie rejestru czynności przetwarzania danych...
JAK WDROŻYĆ RODO? Cz.1

JAK WDROŻYĆ RODO? Cz.1

Minął przeszło rok od wejścia w życie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE, powszechnie znanego jako RODO. Panika, która niekiedy skutkowała absurdalnym i wywołującym uśmiech na twarzy podejściem do przepisów Rozporządzenia, już za nami. Podobnie jak pierwsza, historyczna kara za niewłaściwe jego wdrożenie, nałożona przez Prezesa UODO. Pierwszy rok pokazał nam, że tak naprawdę nie ma się czego bać, o ile mamy dobrze sporządzone dokumenty dotyczące przetwarzania danych osobowych. Poniżej przedstawione zostaną obowiązkowe pozycje, jakie powinny znaleźć się w dokumentacji RODO. W pierwszej kolejności wskazać należy, że podmiotami zobowiązanym do wdrożenia procedur RODO są: podmioty przetwarzające dane osobowe w Unii Europejskiej w związku z prowadzoną przez siebie działalnością, podmioty niemające jednostek organizacyjnych w Unii Europejskiej, przetwarzające dane osobowe osób przebywających na terenie UE, w związku z prowadzoną działalnością, a przetwarzanie wiąże się z oferowaniem usług lub towarów bądź monitorowaniem zachowania osób, których dane się przetwarza. Zgodnie z artykułem 4 pkt 1 Rozporządzenia, dane osobowe są to informacje o, zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania, w sposób bezpośredni lub pośredni, osobie fizycznej,  w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej. Dokumentacja RODO może być przechowywana zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej. Następujące elementy muszą obowiązkowo znaleźć się w dokumentacji: Określona struktura organizacyjna w zakresie przetwarzania danych osobowych, w której obligatoryjnie należy wskazać administratora danych...
NOWELIZACJA USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH

NOWELIZACJA USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH

Nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, wejdzie w życie w dniu 1 sierpnia 2019 roku. Co się zmieni ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych? Ministerstwo Finansów przygotowało nowelizacje ustaw, w których przewidziano m.in. zerowy PIT dla młodych pracowników, którzy nie ukończyli 26. roku życia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT – ulga podatkowa obejmie pracowników, których przychody wynikają ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz umów zlecenia i zostały otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł. Wprowadzona zmiana będzie obowiązywać tylko w stosunku do młodych osób pracujących na podstawie umowy, więc PIT zerowy nie obejmie młodych przedsiębiorców, którzy prowadzą własną działalność gospodarczą.   Ministerstwo Finansów zakłada, że dzięki nowelizacji ustawy, oszczędności osoby do 26. roku życia mogą wynieść nawet 564 zł miesięcznie, co w skali roku może przybrać sumę 6.768 złotych, w zależności od kwoty wynagrodzenia. Przy minimalnym wynagrodzeniu miesięcznym brutto, które wynosi 2.250 zł,zysk miesięczny będzie wynosił 133 zł. W roku 2019 limit podatkowy jest niższy niż ten zakładany na przyszły rok, ponieważ wynosi 35.636,67 zł, a wynika to z faktu, iż nowelizacja ustawy wejdzie w życie 1 sierpnia, co przekłada się tylko na 5 miesięcy w bieżącym roku.   Podsumowując, nowelizacja ustawy pozwoli młodym pracownikom zaoszczędzić w ciągu roku nawet do kilku tysięcy złotych. Jednak nadal nie zwalnia to pracowników z opłat związanych z ZUS. Z ustawy o świadczeniach rodzinnych jasno wynika, iż składki na ubezpieczenie społeczne oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne nadal będą pobierane.     Tekst: Miron Jasiński...
ZAPIS NA SĄD POLUBOWNY

ZAPIS NA SĄD POLUBOWNY

Spory z kontrahentami są nieodłącznym elementem prowadzenia działalności biznesowej. W większości przypadków udaje się je rozwiązać w drodze porozumienia i wspólnie wypracowanego kompromisu. Co jednak zrobić, gdy, pomimo wielu prób, negocjacje nie przynoszą efektu, a wzajemne pretensje i zarzuty tylko narastają? W tej sytuacji pierwszym, co przychodzi do głowy, jest skierowanie sprawy do sądu. Jednak postępowanie przed sądem powszechnym twa bardzo długo i jest kosztowne, a wyrok często nie odpowiada naszym oczekiwaniom jako strony sporu. Istnieje jednak alternatywa i jest nią metoda rozwiązywania sporów prawnych, którą jest postępowanie przed sądem polubownym, inaczej zwane arbitrażem.  Arbitraż jest jedną z najstarszych możliwości rozwiązywania sporów. Obecnie sądownictwo arbitrażowe zyskuje coraz większą popularność. I nic w tym dziwnego – jego podstawowymi zaletami są:  szybkość załatwienia sporu łatwość zastosowania względnie niskie koszty swoboda wyboru sędziów przez każdą ze stron poufność mniejszy formalizm Sądownictwo polubowne jest metodą pozwalającą na wyłączenie jurysdykcji sądów powszechnych. Elementem do tego koniecznym jest sporządzenie przez strony sporu zapisu na sąd polubowny, tj. postanowienia umowy, w której zgodnie z treścią art. 1161 §1 KPC, wskazany zostanie przedmiot sporu lub stosunek prawny, z którego spór wyniknął lub może wyniknąć w przyszłości. Trzeba jednak pamiętać o dokładności w określaniu przedmiotu sporu, gdyż niewystarczająco precyzyjne określenie może skutkować nawet nieważnością zapisu.  Zapis na arbitraż może stanowić odrębną umowę lub zostać zawarty w umowie głównej jako klauzula arbitrażowa. Istnieje także możliwość zawarcia zapisu w statucie spółki. Dotyczy on wtedy wszystkich sporów wynikających ze stosunku spółki i wiąże spółkę oraz jej wspólników. Zapis taki nie ma natomiast zastosowania do sporów z członkami zarządu. W tym celu trzeba sporządzić osobny zapis uwzględniający tę kwestię.  Ważne jest, by zapis, niezależnie od dokumentu w jakim zostanie zawarty, miał formę pisemną, przy czym zachowanie jej oznacza także wymianę pism lub...