JAK WDROŻYĆ RODO? Cz.1

JAK WDROŻYĆ RODO? Cz.1

Minął przeszło rok od wejścia w życie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE, powszechnie znanego jako RODO. Panika, która niekiedy skutkowała absurdalnym i wywołującym uśmiech na twarzy podejściem do przepisów Rozporządzenia, już za nami. Podobnie jak pierwsza, historyczna kara za niewłaściwe jego wdrożenie, nałożona przez Prezesa UODO. Pierwszy rok pokazał nam, że tak naprawdę nie ma się czego bać, o ile mamy dobrze sporządzone dokumenty dotyczące przetwarzania danych osobowych. Poniżej przedstawione zostaną obowiązkowe pozycje, jakie powinny znaleźć się w dokumentacji RODO. W pierwszej kolejności wskazać należy, że podmiotami zobowiązanym do wdrożenia procedur RODO są: podmioty przetwarzające dane osobowe w Unii Europejskiej w związku z prowadzoną przez siebie działalnością, podmioty niemające jednostek organizacyjnych w Unii Europejskiej, przetwarzające dane osobowe osób przebywających na terenie UE, w związku z prowadzoną działalnością, a przetwarzanie wiąże się z oferowaniem usług lub towarów bądź monitorowaniem zachowania osób, których dane się przetwarza. Zgodnie z artykułem 4 pkt 1 Rozporządzenia, dane osobowe są to informacje o, zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania, w sposób bezpośredni lub pośredni, osobie fizycznej,  w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej. Dokumentacja RODO może być przechowywana zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej. Następujące elementy muszą obowiązkowo znaleźć się w dokumentacji: Określona struktura organizacyjna w zakresie przetwarzania danych osobowych, w której obligatoryjnie należy wskazać administratora danych...
NOWELIZACJA USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH

NOWELIZACJA USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH

Nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, wejdzie w życie w dniu 1 sierpnia 2019 roku. Co się zmieni ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych? Ministerstwo Finansów przygotowało nowelizacje ustaw, w których przewidziano m.in. zerowy PIT dla młodych pracowników, którzy nie ukończyli 26. roku życia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT – ulga podatkowa obejmie pracowników, których przychody wynikają ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz umów zlecenia i zostały otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł. Wprowadzona zmiana będzie obowiązywać tylko w stosunku do młodych osób pracujących na podstawie umowy, więc PIT zerowy nie obejmie młodych przedsiębiorców, którzy prowadzą własną działalność gospodarczą.   Ministerstwo Finansów zakłada, że dzięki nowelizacji ustawy, oszczędności osoby do 26. roku życia mogą wynieść nawet 564 zł miesięcznie, co w skali roku może przybrać sumę 6.768 złotych, w zależności od kwoty wynagrodzenia. Przy minimalnym wynagrodzeniu miesięcznym brutto, które wynosi 2.250 zł,zysk miesięczny będzie wynosił 133 zł. W roku 2019 limit podatkowy jest niższy niż ten zakładany na przyszły rok, ponieważ wynosi 35.636,67 zł, a wynika to z faktu, iż nowelizacja ustawy wejdzie w życie 1 sierpnia, co przekłada się tylko na 5 miesięcy w bieżącym roku.   Podsumowując, nowelizacja ustawy pozwoli młodym pracownikom zaoszczędzić w ciągu roku nawet do kilku tysięcy złotych. Jednak nadal nie zwalnia to pracowników z opłat związanych z ZUS. Z ustawy o świadczeniach rodzinnych jasno wynika, iż składki na ubezpieczenie społeczne oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne nadal będą pobierane.     Tekst: Miron Jasiński...
ZAPIS NA SĄD POLUBOWNY

ZAPIS NA SĄD POLUBOWNY

Spory z kontrahentami są nieodłącznym elementem prowadzenia działalności biznesowej. W większości przypadków udaje się je rozwiązać w drodze porozumienia i wspólnie wypracowanego kompromisu. Co jednak zrobić, gdy, pomimo wielu prób, negocjacje nie przynoszą efektu, a wzajemne pretensje i zarzuty tylko narastają? W tej sytuacji pierwszym, co przychodzi do głowy, jest skierowanie sprawy do sądu. Jednak postępowanie przed sądem powszechnym twa bardzo długo i jest kosztowne, a wyrok często nie odpowiada naszym oczekiwaniom jako strony sporu. Istnieje jednak alternatywa i jest nią metoda rozwiązywania sporów prawnych, którą jest postępowanie przed sądem polubownym, inaczej zwane arbitrażem.  Arbitraż jest jedną z najstarszych możliwości rozwiązywania sporów. Obecnie sądownictwo arbitrażowe zyskuje coraz większą popularność. I nic w tym dziwnego – jego podstawowymi zaletami są:  szybkość załatwienia sporu łatwość zastosowania względnie niskie koszty swoboda wyboru sędziów przez każdą ze stron poufność mniejszy formalizm Sądownictwo polubowne jest metodą pozwalającą na wyłączenie jurysdykcji sądów powszechnych. Elementem do tego koniecznym jest sporządzenie przez strony sporu zapisu na sąd polubowny, tj. postanowienia umowy, w której zgodnie z treścią art. 1161 §1 KPC, wskazany zostanie przedmiot sporu lub stosunek prawny, z którego spór wyniknął lub może wyniknąć w przyszłości. Trzeba jednak pamiętać o dokładności w określaniu przedmiotu sporu, gdyż niewystarczająco precyzyjne określenie może skutkować nawet nieważnością zapisu.  Zapis na arbitraż może stanowić odrębną umowę lub zostać zawarty w umowie głównej jako klauzula arbitrażowa. Istnieje także możliwość zawarcia zapisu w statucie spółki. Dotyczy on wtedy wszystkich sporów wynikających ze stosunku spółki i wiąże spółkę oraz jej wspólników. Zapis taki nie ma natomiast zastosowania do sporów z członkami zarządu. W tym celu trzeba sporządzić osobny zapis uwzględniający tę kwestię.  Ważne jest, by zapis, niezależnie od dokumentu w jakim zostanie zawarty, miał formę pisemną, przy czym zachowanie jej oznacza także wymianę pism lub...
TERMIN NA ZATWIERDZENIE SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO

TERMIN NA ZATWIERDZENIE SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO

Według Kodeksu Spółek Handlowych, spółka jest zobowiązana do sporządzenia sprawozdania finansowego, które zgodnie z Ustawą o rachunkowości powinno zawierać: bilans rachunek zysków i strat informacje dodatkowe Sprawozdanie finansowe powinno być sporządzone w formacie .xml przez osobę prowadzącą księgi spółki oraz podpisane przez nią i prezesa jednostki, dla której sprawozdanie zostało sporządzone. Sprawozdanie zatwierdza się na corocznym Zwyczajnym Zgromadzeniu Wspólników, które musi odbyć się w terminie sześciu miesięcy po upływie roku obrotowego. Czyli dla spółek, w których rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, termin mija 30 czerwca! Przedmiotem Zwyczajnego Zgromadzenia powinno być również rozpatrzenie i zatwierdzenie sprawozdania zarządu z działalności spółki, powzięcie uchwały o podziale zysku albo pokryciu starty oraz udzielenie członkom organów spółki absolutorium z wykonywania przez nich obowiązków. Należy pamiętać o udostepnieniu w systemie eKRS sprawozdania finansowego wraz z skanem uchwał spółki dotyczących zatwierdzenia sprawozdania oraz przeznaczenia zysku bądź pokrycia straty. Termin zgłoszenia mija po upływie 15 dni, licząc od dnia powzięcia uchwały przez Zgromadzenie. To znaczy, że dokumenty można zgłosić maksymalnie do 15 lipca danego roku. Warto wiedzieć, że KRS automatycznie przesyła sprawozdanie do Centralnego Rejestru Danych Podatkowych, dlatego nie ma potrzeby wysyłania go osobno do Urzędu Skarbowego. Opracowanie: Antonina...
Cyfrowa rewolucja w ustawie o KRS

Cyfrowa rewolucja w ustawie o KRS

Krajowy Rejestr Sądowy, działający od 1 stycznia 2001, w swych założeniach miał za zadanie przyspieszyć i zagwarantować bezpieczeństwo obrotu. W praktyce jednak przeciążenie sędziów i referendarzy sprawia, iż na rozpatrzenie wniosków przedsiębiorcy czekają niekiedy nawet kilka miesięcy. Ministerstwo Sprawiedliwości dostrzegło problem, co w 2018 roku zaowocowało nowelizacją ustawy o KRS. Niektóre zmiany, takie jak obowiązkowe składanie sprawozdań finansowych przez Internet, już obowiązują, a kolejne wejdą w życie od 1 marca 2020 roku. Wnioski tylko przez Internet Największą nowością, długo już wyczekiwaną, będzie elektronizacja kontaktu przedsiębiorcy z Rejestrem. Obecnie podmiot składający wniosek ma do wyboru drogę elektroniczną lub tradycyjną, papierową. Od 1 marca przyszłego roku wszystkie wnioski do rejestru przedsiębiorców KRS będą musiały być złożone przez Internet. Podyktowane jest to przede wszystkim przyśpieszeniem procedury – dzięki tej zmianie referendarze nie będą musieli przepisywać danych z wersji papierowych do systemu teleinformatycznego, przez co zyskają więcej czasu na samo rozpatrywanie wniosków. Dodatkowo, sąd rejestrowy elektronicznie wezwie przedsiębiorcę do uzupełnienia braków formalnych czy też doręczy postanowienia. Akta rejestrowe w formie elektronicznej Kolejną innowacją wchodzącą w życie od 1 marca 2020 roku jest digitalizacja akt rejestrowych. Aktualnie, aby móc przejrzeć interesujący nas dokument znajdujący się w Rejestrze, musimy liczyć się z wizytą w sądzie rejestrowym poprzedzoną okresem oczekiwania na przygotowanie akt. Dzięki cyfryzacji każdy będzie miał internetowy dostęp do akt takich jak: umowy spółek oraz sprawozdania finansowe. Zdecydowanie ułatwi to dostęp do akt każdemu, kto będzie chciał sprawdzić stan prawny oraz sytuację finansową podmiotu, który go interesuje. Ułatwienie dołączania aktów notarialnych 9 kwietnia 2018 roku swoje funkcjonowanie rozpoczęło Centralne Repozytorium Wypisów Aktów Notarialnych, prowadzone przez Krajową Radę Notarialną. Znajdują się w nim wypisy aktów...
Duże ułatwienia w przedłużeniu prawa ochronnego na znak towarowy

Duże ułatwienia w przedłużeniu prawa ochronnego na znak towarowy

System ochrony znaków towarowych na poziomie Unii Europejskiej od dłuższego czasu domagał się nowelizacji. Orędownicy zmian opowiadali się przede wszystkim za koniecznością zwiększenia dostępności oraz efektywności systemów znaków towarowych. Kolejnym ważnym postulatem byłą poprawa poziomu współpracy między organem odpowiedzialnym za rejestrację znaków unijnych, tj. Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) a poszczególnymi urzędami krajowymi. Uproszczenie procedur zgłaszania i rejestracji znaków towarowych pozwoliło na przekształcenie systemu wspólnotowego i harmonizację krajowych systemów znaków towarowych. Sama modyfikacja przepisów dotyczących znaków towarowych jest skutkiem implementowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z 16 grudnia 2015 roku. Od 16 marca 2019 r. obowiązują nowe przepisy ustawy o prawie własności przemysłowej, które są nakierowane m.in. na ułatwienie przedsiębiorcy procesu przedłużenia ochrony znaku towarowego. Na czym polegają zmiany, które wprowadził ustawodawca? Dotychczasowe przepisy regulujące przedłużenie ochrony na znak towarowy nakładały na przedsiębiorcę obowiązek złożenia wniosku. Dopiero na jego podstawie Urząd Patentowy wydawał decyzję. Przed nowelizacją decyzje odmowne na przedłużenie ochrony były wydawane wtedy, gdy nie zostały wniesione należne opłaty lub wniosek wpłynął po terminie. Reforma przepisów jest ogromnym ułatwieniem, ponieważ prawo ochronne na znak towarowy przedłuża ochronę o kolejne 10 lat, o ile uiszczona zostanie za nią opłata. Wystarczy, aby uprawniony (lub osoba ustawowo lub umownie przez niego upoważniona) wpłacił należność na właściwy numer rachunku Urzędu przed końcem terminu, jednak nie wcześniej niż na rok przed jego upływem. Przy przelewie należy wskazać numer znaku w tytule opłaty. Warto tu wspomnieć o wysokości przedłużenia ochrony – jak wskazuje Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2001 roku, opłata za każdą klasę towarową wynosi 400 zł. Ograniczenie ochrony Zmiany, które zaszły w przepisach odnoszących się do...