Overbooking – jakie prawa przysługują pasażerom?

Overbooking – jakie prawa przysługują pasażerom?

Nie jest tajemnicą, że linie lotnicze niekiedy sprzedają więcej biletów niż mają do zaoferowania miejsc dostępnych w samolocie. Zjawisko to, nazywane „nadsprzedażą” (ang. overbooking) opłaca się przewoźnikom. Często bowiem zdarza się, że pasażerowie z przyczyn losowych rezygnują z przelotu. Niestety (dla konsumentów) – liniom lotniczym bardziej opłaca się sprzedaż większej liczby biletów i odmowa wejścia na pokład części pasażerów – nawet jeśli wiąże się to z wypłatą odszkodowań. Sytuację, w której pasażerowi odmawia się wejścia na pokład reguluje Rozporządzenie 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady,ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów. Jest to dokładnie ten sam akt prawny, który określa minimalne standardy postępowania w sytuacji, gdy nasz lot jest odwołany lub opóźniony. Mając na względzie, że odmowa przyjęcia pasażera na pokład może powodować dla niego poważne niedogodności, postuluje się, aby liczba takich osób była znacznie zredukowana poprzez oferowanie im przez linie lotnicze pewnych korzyści. Oczywiście w zamian za rezygnację z rezerwacji lotu przez ochotników. Ochotnikiem jest taka osoba, która stawiła się do wejścia na pokład, jednak na prośbę przewoźnika, wyraziła chęć zbycia swojej potwierdzonej rezerwacji – w zamian za rzeczone korzyści. Warto dodać, że niedogodności pasażerów niebędących ochotnikami, którzy ostatecznie również nie weszli na pokład, także powinny być w pełni zrekompensowane. Odmowa wejścia na pokład Odmową wejścia na pokład jest odmowa przewozu pasażerów danym rejsem, pomimo że stawili się oni na odprawę pasażerów, posiadając potwierdzoną rezerwację na dany lot – ta sytuacja nie dotyczy lotów odwołanych. Istnieją jednak przypadki, kiedy odmowa przyjęcia na pokład jest racjonalnie uzasadniona – w szczególności przyczynami związanymi ze zdrowiem, wymogami bezpieczeństwa lub...
System S24 – czyli jak w uproszczony sposób założyć spółkę

System S24 – czyli jak w uproszczony sposób założyć spółkę

Elektroniczna procedura rejestracji podmiotów gospodarczych on-line, czyli „S24” pozwala na zawiązanie i rejestrację spółki przez Internet za pośrednictwem systemu teleinformatycznego udostępnionego przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Wybierając tradycyjną formę założenia spółki konieczne jest zawarcie umowy w formie aktu notarialnego. Ponadto w sądzie rejestrowym należy przedłożyć wniosek o wpis spółki do rejestru przedsiębiorców wraz z odpowiednimi dodatkowymi formularzami i oryginałami dokumentów korporacyjnych. Taka procedura jest często długotrwała i kosztowna – należy liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów taksy notarialnej i większej opłaty sądowej. System S24 pozwala na zawarcie umowy spółki przez Internet i wymaga posługiwania się bezpiecznym e-podpisem bądź profilem zaufanym ePUAP. Profil zaufany ePUAP to zbiór informacji identyfikujących i opisujących osobę będącą użytkownikiem konta na ePUAP, który został w wiarygodny sposób potwierdzony przez organ administracji publicznej, pełniący funkcję „punktu potwierdzającego”. Profil Zaufany można założyć również w placówkach bankowych oraz na Poczcie Polskiej. Po przejściu procedury rejestracji i autoryzacji konta rozpoczyna się właściwy proces zawarcia umowy spółki, który powiązany jest z dalszymi czynnościami niezbędnymi do powstania spółki, łącznie ze złożeniem wniosku o wpis do KRS. Wszystkie te czynności dokonywane są poprzez system S24 on-line. Ustalenie treści umowy spółki czy wniosku o wpis do KRS następuje w ramach wypełnienia odpowiedniego formularza (okno systemu) danymi dotyczącymi umowy spółki, jak i innych dokumentów oraz wniosku o wpis spółki do KRS. Baza obejmuje jedynie podstawowe informacje (m.in. umowę spółki, listę wspólników) i zależy od aktualności i funkcjonalności systemu. Poszczególne dane spółki będą miały postać dokumentu dopiero po jego wygenerowaniu. W dalszej kolejności system tworzy dokumenty, które należy elektronicznie podpisać i uregulować opłatę za wniosek rejestracyjny. Powyższe dane zostają automatycznie przesłane do sądu właściwego. Atutem procedury S24...
Przetwarzanie danych osobowych w kancelarii w świetle tajemnicy adwokackiej

Przetwarzanie danych osobowych w kancelarii w świetle tajemnicy adwokackiej

Świadomość użytkowników Internetu w kwestii zapewnienia ochrony dla własnych danych wciąż jest niewielka. Dla większości osób zwykłe zabezpieczenie hasłem, które składa się z ciągu liter lub cyfr jest wystarczające, dlatego tak często dochodzi do kradzieży danych w Internecie. Przedsiębiorcy, w tym także kancelarie prawne, w których przetwarzane są dane klientów korzystających z ich usług, muszą wykazać się większą świadomością i zadbać o informatyczne bezpieczeństwo. W dobie rozwijającej się technologii oraz sporządzania dokumentów w wersji elektronicznej, kancelarie coraz chętniej korzystają z chmury danych. Do kontaktu z klientem dochodzi również za pomocą skrzynki e-mail. Czy można zabezpieczyć pliki, dokumenty oraz korespondencję, a w dodatku być pewnym, że nie została naruszona tajemnica zawodowa? Korespondencja z klientem drogą elektroniczną Zgodnie z §19 Zbioru zasad etyki adwokackiej i godności zawodu – adwokat posługujący się komputerem lub środkami elektronicznego utrwalania danych, obowiązany jest do zabezpieczenia informacji o których dowiedział się w związku z wykonywaniem obowiązków zawodowych, w taki sposób, aby nie zostały ujawnione lub wykorzystane w sposób niepożądany. Kodeks wprost pozwala na używanie przez adwokatów technologii, jednak wymusza na ich szczególny obowiązek strzeżenia danych osobowych oraz informacji objętych tajemnicą zawodową. Po drugie, adwokat musi poinformować klienta o możliwym ryzyku związanym z niedostatecznym zachowaniem poufności przy wykorzystaniu tych środków. W celu zapewnienia wyższych standardów bezpieczeństwa, korespondencja, która zawiera dane osobowe, powinna przybrać formę zaszyfrowanego pliku, natomiast hasło do jego odczytu powinno zostać wysłane inną formą elektroniczną np. SMS (w Danii od 1 stycznia 2019 r. szyfrowanie danych zawartych w korespondencji jest obowiązkowe, natomiast w Polsce nadal ma fakultatywny charakter). Adwokatowi przysługuje status administratora danych osobowych w stosunku do danych jego pracowników oraz do danych osobowych przetwarzanych...
Opóźniony lot i co dalej? Prawa pasażerów określone Rozporządzeniem nr 261/2004 (cz.2)

Opóźniony lot i co dalej? Prawa pasażerów określone Rozporządzeniem nr 261/2004 (cz.2)

Sytuacja lotu odwołanego interpretacyjnie jest stosunkowo prosta. W takim przypadku obowiązki leżące po stronie przewoźnika wynikają wprost z Rozporządzenia nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. Ustanawia ono wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów. Większe trudności przysparza próba zdefiniowania „lotu opóźnionego” i odpowiedzi na pytanie, czy np. 25-godzinne opóźnienie lotu oznacza, że lot ten może zostać zakwalifikowany jako odwołany? Lub czy można mu przypisać taki przymiot, gdy na tablicy odlotów pojawił się komunikat o jego odwołaniu? I czy istnieje limit czasowy, po którym automatycznie następuje zmiana kwalifikacji? Szukając odpowiedzi na te pytania, warto przyjrzeć się wyrokowi Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych C-402/07 i C-432/07. TSUE analizował w nich zagadnienie odmowy wypłaty odszkodowania przez przewoźników lotniczych na rzecz pasażerów, których lot znacząco się opóźnił. Stan faktyczny prezentował się następująco: przewoźnik lotniczy odmówił wypłaty odszkodowania na rzecz pasażerów, których dotarcie do portu docelowego nastąpiło z wielogodzinnym opóźnieniem – odpowiednio: w pierwszym przypadku – 25h, w drugim – 22h względem planowanej godziny przybycia. Z uwagi na ten fakt, powodowie w powyższych sprawach domagali się od swoich przewoźników odszkodowania z art. 7 Rozporządzenia 261/2004. Linie lotnicze odmówiły im tego prawa, twierdząc, że rzeczone loty nie zostały odwołane, lecz opóźnione, a za opóźnienie – według rozporządzenia – nie należy się odszkodowanie. Ponadto opóźnienie to miało wynikać z usterek technicznych statków powietrznych, co według pozwanych stanowiło „nadzwyczajne” okoliczności (ergo: zwalniało ich z obowiązku wypłaty odszkodowania). W odpowiedzi na pytania prejudycjalne Trybunał starał się ustalić: jak należy rozumieć pojęcie opóźnionego lotu i co jest decydujące dla...
ACTA2 – nowoczesne podejście do praw autorskich czy ograniczenie wolności słowa w internecie

ACTA2 – nowoczesne podejście do praw autorskich czy ograniczenie wolności słowa w internecie

Parlament Europejski 26 marca 2019 r. zagłosował za przyjęciem dyrektywy PE i Rady UE w sprawie prawa autorskiego i praw pokrewnych na jednolitym rynku cyfrowym oraz zmiany dyrektyw 96/9/WE i 2001/29/WE w sprawie praw autorskich na jednolitym rynku cyfrowym, powszechnie nazywanej ACTA2. Państwa europejskie mają dwa lata na wprowadzenie w życie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, niezbędnych do wykonania tej dyrektywy. Internet odgrywa współcześnie kluczową rolę w rozpowszechnianiu i dostępie do treści chronionych prawem autorskim. Taki stan w dużym stopniu ogranicza możliwość dochodzenia swoich praw przez twórców i autorów. Komisja Europejska, stojąca za projektem dyrektywy ACTA2, motywowała swoje działania koniecznością dostosowania przepisów o prawach autorskich do możliwości i wymogów współczesnych technologii cyfrowych. Dyrektywa ma na celu stworzenie kompleksowych ram ustawodawczych, dzięki którym materiały objęte prawami autorskimi, podmioty praw autorskich, wydawcy, dostawcy i użytkownicy treści będą mogli odnosić korzyści z zasad skrojonych na miarę ery cyfrowej. Najważniejsze zmiany zostały uregulowane w art. 11 i art. 13 dyrektywy. Budzą one wiele kontrowersji i zdaniem wielu interesariuszy, w tym większości polskich europosłów, powinny zostać usunięte. Artykuł 11, nazywany potocznie podatkiem od linków (ang. ancillary copyright), wprowadza nowe prawo pokrewne dla wydawców publikacji prasowych, nie będących do tej pory podmiotami praw autorskich i pokrewnych. W myśl tego przepisu, platformy korzystające z linków do artykułów wydawców bądź elementów tych artykułów, zobligowani są do odprowadzania opłat licencyjnych wydawcom. W przypadku naruszenia licencji, właściciele platform zobowiązani są do usunięcia spornych materiałów. Warto wspomnieć, że podobne regulacje w przeszłości wprowadzano w Niemczech i Hiszpanii, ale w obu przypadkach nie sprawdziły się. Przykłady tych krajów pokazały, że jedynym skutkiem było ograniczenie zasięgów wydawców, a w przypadku platformy informacyjnej...
Odszkodowanie za odwołany lot – prawa pasażerów określone rozporządzeniem nr 261/2004

Odszkodowanie za odwołany lot – prawa pasażerów określone rozporządzeniem nr 261/2004

Już za kilka tygodni rozpoczyna się letni sezon urlopowy, a co za tym idzie – podróże samolotami na bliższych i dłuższych dystansach. Niestety nie wszystkie linie lotnicze mogą się pochwalić punktualnością. Co więcej, wielu przewoźników odmawia pasażerom praw przysługującym im w sytuacji opóźnionego lub odwołanego lotu, a niektórzy nawet celowo wprowadzają nieświadomych pasażerów w błąd. Jakie prawa jako pasażerowie mamy w związku z tym, że nasz lot jest opóźniony, a jakie, gdy jest odwołany? Kiedy dostaniemy posiłek a kiedy zwrot kosztów? Czy zawsze, gdy nasz lot jest odwołany, możemy dochodzić odszkodowania? Warto już dziś zapoznać się z kilkoma praktycznymi informacjami w tym zakresie. Większość powyżej wspomnianych kwestii reguluje Rozporządzenie nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. Ustanawia ono wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia zarezerwowanych przez nich lotów. Wspomniany akt prawny określa minimalne standardy i prawa pasażerów w trzech wskazanych sytuacjach: opóźnienia lotu, odwołania lotu oraz odmowy przyjęcia pasażera na pokład wbrew jego woli. Zakres zastosowania rozporządzenia obejmuje pasażerów: odlatujących z portu lotniczego znajdującego się na terytorium Państwa Członkowskiego UE oraz pasażerów odlatujących z lotniska znajdującego się w państwie trzecim, podróżujących do Państwa Członkowskiego UE, jeżeli obsługujący przewoźnik lotniczy jest przewoźnikiem unijnym. Warto pamiętać, że zgodnie z TFUE, postanowienia Traktatów mają także zastosowanie do departamentów zamorskich krajów UE. Wśród nich znajdują się: Gwadelupa, Gujana Francuska, Martynika, Reunion, Majotta oraz Saint-Martin, Azory, Madera i Wyspy Kanaryjskie. Rozporządzenie ma również zastosowanie do Islandii, Norwegii i Szwajcarii. Nie obejmuje natomiast Wysp Owczych, Wyspy Man oraz Wysp Normandzkich. W poniższym artykule, poruszone zostaną kwestie związane odwołaniem...