JEDNOOSOBOWA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA – FORMY OPODATKOWANIA

JEDNOOSOBOWA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA – FORMY OPODATKOWANIA

Jedną z pierwszych decyzji, jaką musi podjąć przedsiębiorca, zakładający własną działalność gospodarczą, jest wybór formy opodatkowania. Decyzja ta musi bowiem zostać podjęta w momencie wypełniania wniosku CEIDG-1 lub poprzez złożenie oświadczenia naczelnikowi urzędu skarbowego. Aby wybrać najkorzystniejszą formę opodatkowania, przedsiębiorca powinien zapoznać się ze wszystkimi czterema wariantami oraz rozsądnie dopasować jeden z nich do swoich potrzeb.  Pierwszą możliwością jest opodatkowanie działalności na zasadach ogólnych oraz prowadzenie Książki Przychodów i Rozchodów. Stawki podatku dochodowego wynoszą 18% oraz 32% i są one uzależnione od progów podatkowych, czyli wysokości osiągniętego dochodu. Ta forma opodatkowania jest najkorzystniejsza dla działalności, które generują wysokie koszty. Innymi zaletami skali podatkowej jest możliwość wspólnego rozliczenia z małżonkiem, prawo do rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko czy możliwość skorzystania z kredytu podatkowego.Jednak w sytuacji, gdy dochód z działalności ma zakwalifikować przedsiębiorcę do nieopłacalnego progu 32%, warto pomyśleć o wyborze podatku liniowego.  Podatek liniowy jest jedną, stałą stawką, która wynosi zawsze 19% – niezależnie od wysokości dochodu. W tej formie nie ma możliwości rozliczania się wspólnie z małżonkiem ani korzystania z ulg podatkowych (np. na dzieci) czy uzyskania kredytu podatkowego. Podatnik, który wybierze podatek liniowy, musi w trakcie roku dokonywać wpłat zaliczek na podatek dochodowy. Należy pamiętać, że art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza ograniczenie podmiotowe w zakresie możliwości wyboru omawianej formy opodatkowania. Forma ta nie jest dostępna dla przedsiębiorców, którzy przeszli z etatu na własną działalność, tylko po to, żeby wykonywać zlecenia na rzecz byłego pracodawcy i płacić w ten sposób niższy podatek.  Trzecią formą opodatkowania jest ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Podstawę opodatkowania stanowi przychód (nie uwzględnia się kosztów).  Wariant ten jest skierowany przede...
НАЛОГИ В ПОЛЬШЕ

НАЛОГИ В ПОЛЬШЕ

В нашей повседневной жизни мы всё время становимся субъектами налогообложения, часто при этом даже не отдавая себе отчёта с этого факта. Системы налогообложения в современных странах в целом схожи друг с другом, но между ними имеются существенные различия. В данной статье мы рассмотрим основные налоги, существующие в Польше в настоящее время, их особенности и актуальные ставки. Сейчас налоговая система Польской Республики включает в себя 17 видов налогов. Налоговое законодательство в Польше не кодифицировано, каждый налог урегулирован в отдельном, посвящённом ему законе. Классификация налогов классически различает две группы – прямые и косвенные. Прямые налоги физические и юридические лица платят с практически любого дохода, с разных видов имущества, они должны перечисляться в налоговые органы в законодательно установленных сроках. Косвенные налоги уплачиваются, как правило, с моментом покупки определённых товаров и включены в их стоимость. Далее обратим внимание поочерёдно на отдельные налоги, существующие в Польше. Налог на доход физических лиц (Podatek dochodowy od osób fizycznych, PIT) Классический налог, который платит каждый человек, получающий доход из того или иного источника. Его ставка в Польше составляет 18% для годовых доходов до 85,528 злотых и 32% для суммы сверх этой квоты. Что характерно, с 1 августа 2019 года физические лица в возрасте до 26 лет освобождаются с уплаты подоходного налога от суммы годовых доходов до 85,528 злотых. Налог на доход юридических лиц (Podatek dochodowy od osób prawnych, CIT) Аналог российского налога на прибыль. В Польше объятые им организации платят 19% своей чистой прибыли. Низший налог, по ставке 9% платят небольшие организации, которых годовая прибыль составила не более, чем 1,200,000 евро. Налог на юридические акты (Podatek od czynności cywilno-prawnych) Этот налог необходимо заплатить в случае заключения одного из перечисленных в соответствующем законе договоров. К ним, среди прочих, относятся купля-продажа,...
SPÓŁKA KOMANDYTOWA JAKO FORMA PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI

SPÓŁKA KOMANDYTOWA JAKO FORMA PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI

Kodeks spółek handlowych normuje ustrój i  działanie spółek handlowych, do których zaliczamy spółki osobowe i kapitałowe. Spółka komandytowa jest spółką osobową.   Co to jest spółka komandytowa?   Charakterystyczną cechą spółki komandytowej jest podział wspólników na komplementariuszy oraz komandytariuszy. Kodeks spółek handlowych przyznał spółce komandytowej podmiotowość prawną, co oznacza, że może nabywać we własnym imieniu prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Spółka komandytowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a wspólnikami mogą być osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym ustawa przyznała zdolność prawną – jednak zabronione jest, aby komplementariuszem i komandytariuszem był ten sam podmiot. W sprawach nieuregulowanych, do spółki komandytowej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące spółki jawnej.  Jednym ze wspólników spółki komandytowej jest komplementariusz – wspólnik aktywny, który ma szerokie uprawnienia oraz ponosi pełną odpowiedzialność. Jako wspólnik prowadzi sprawy spółki oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, do jego kompetencji należy składanie i przyjmowanie w imieniu spółki oświadczeń, zawieranie umów oraz zaciąganie zobowiązań. Komplementariusz odpowiada bez ograniczeń całym swoim majątkiem, solidarnie z pozostałymi komplementariuszami i ze spółką.   Do najważniejszych elementów umowy spółki należy oznaczenie sumy komandytowej, czyli konkretnej kwoty ustalonej w umowie spółki. Wskazuje ona odpowiedzialność komandytariusza w spółce komandytowej. Suma komandytowa może być zmieniana, a jej modyfikacje nie wpływają na kapitał zakładowy spółki. Jednak w umowie spółki można zastrzec, iż wkład komandytariusza może być wniesiony w wartości niższej niż suma komandytowa. Przy zastosowaniu takiego rozwiązania komandytariusz będzie odpowiadać całym swoim majątkiem w stosunku do brakującej wartości.   Zgodnie z regulacją ustawową, komandytariusz w spółce jest wspólnikiem pasywnym, który nie bierze udziału w prowadzeniu bieżących...
SPÓŁKA JAWNA JAKO FORMA PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI

SPÓŁKA JAWNA JAKO FORMA PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI

Spółka jawna jest formą współdziałania podmiotów, w ramach której mogą one prowadzić działalność gospodarczą. W niniejszym artykule rozważone zostaną najistotniejsze regulacje dotyczące instytucji spółki jawnej, jak również zalety i wady tego podmiotu.   Czym jest spółka jawna? Spółka jawna jest spółką prawa handlowego typu osobowego. Została ona uregulowana w ramach kodeksu spółek handlowych z  wykorzystaniem znacznej liczby przepisów względnie obowiązujących, czyli takich, które wspólnicy w  umowie spółki mogą wyłączyć poprzez odmienne sformułowanie zagadnień nimi objętych.  Zgodnie z  treścią art. 22 § 1 kodeksu spółek handlowych „spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową.”   Przedstawiona definicja ustawowa wskazuje, że spółka jawna jest podstawowym typem spółki osobowej prawa handlowego, a pozostałe spółki osobowe zostały uregulowane w taki sposób, że przepisy, które dotyczą ich bezpośrednio, regulują wyłącznie zagadnienia, które mają je odróżniać od spółki jawnej. W pozostałym zakresie przepisy dotyczące spółki jawnej znajdują zastosowanie do innych spółek osobowych.  Niezwykle ważną cechą spółki jawnej jest fakt, że została ona wyposażona przez prawodawcę w podmiotowość prawną, w związku z czym jest osobnym od swoich wspólników bytem prawnym i działa pod własną indywidualną firmą. Spółka jawna może więc być samodzielnym podmiotem praw i obowiązków. Spółka jawna nie posiada osobowości prawnej i została uregulowana jako osoba ustawowa, o  której mowa w art. 331 k.c., zatem jest ona jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną.   Przez firmę spółki jawnej zgodnie z treścią art. 435  k.c. w związku z art. 331 k.c. rozumie się jej nazwę. Ponadto stosownie do art. 24 § 1 k.s.h. firma spółki jawnej musi zawierać nazwiska lub firmy wszystkich bądź kilku wspólników oraz dodatkowe oznaczenie –...
JAK WDROŻYĆ RODO? Cz.2

JAK WDROŻYĆ RODO? Cz.2

Kontynuacja części I Wdrożenie RODO nie musi być trudne. Wiele zależy od tego, czym się dany podmiot gospodarczy zajmuje i czy wypełnia wskazane przez ustawodawcę warunki. Nie można jednak zapominać o pozostałych formalnościach, które ciążą na przedsiębiorcy, który przygotowuje dokumentację RODO. W celu wdrożenia RODO należy dopełnić szeregu czynności: 3. Wykazanie, że dane przetwarzane są zgodnie z prawem, tj. po spełnieniu co najmniej jednego z warunków określonych w art. 6 RODO, z punktu widzenia przedsiębiorcy, najważniejszymi z nich będą: a) wyrażenie zgody na przetwarzanie danych osobowych przez osobę, której dane dotyczą, b) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy. Wiele zależy także od tego, czym dany podmiot gospodarczy się zajmuje, wówczas warunek ten może być wypełniony przez inne warunki określone w tym artykule. Najważniejszym jest, aby dobrze udokumentować podstawę prawną przetwarzania danych, np. w przypadku, gdy są one przetwarzane na podstawie zgody – w razie możliwości przechowywać je w dokumentacji RODO. Jeżeli przedsiębiorca gromadzi dane szczególne, którymi są pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub światopoglądowe, przynależność do związków zawodowych, dane genetyczne lub biometryczne, przetwarzane w celu jednoznacznego zidentyfikowania osoby fizycznej lub danych dotyczących zdrowia lub jej orientacji seksualnej, musi zostać spełniona co najmniej jedna z przesłanek określonych w art. 9 ust. 2 RODO. Przedsiębiorca ma obowiązek poinformować osobę, której dane przetwarza, o zakresie wykorzystywania tych danych, a także o prawach, jakie mu przysługują. Znamiennym jest, że osoba wyrażająca zgodę na przetwarzanie swoich danych może ją cofnąć w dowolnym momencie. Wszystkie jej prawa określone są w art. 15-22 RODO, a przedsiębiorca, który zazwyczaj będzie administratorem danych osobowych, ma obowiązek je realizować.   4.  Prowadzenie rejestru czynności przetwarzania danych...
UMOWĘ KONSORCJUM NALEŻY DOBRZE PRZEMYŚLEĆ

UMOWĘ KONSORCJUM NALEŻY DOBRZE PRZEMYŚLEĆ

W oparciu o umowy typu konsorcjum realizowane są wielkie przedsięwzięcia jak budowa metra, dróg ekspresowych, ale i niewielkie zadania polegające na zimowym utrzymaniu dróg w gminie czy dostawie sprzętu biurowego. Nie tylko w ramach zamówień publicznych, ale także zamówień prowadzonych przez prywatne spółki.  Czym jest umowa konsorcjum?  Prawnicy od lat toczą spory na temat charakteru prawnego konsorcjum. Przede wszystkim należy pamiętać, że jest to tylko umowa i nie powołuje ona nowego podmiotu prawnego. Nie jest konieczna rejestracja spółki na potrzeby podatku VAT, ani wpis do rejestru przedsiębiorców. Powołać można je stosunkowo prosto i szybko na potrzeby konkretnego przedsięwzięcia biznesowego, łącząc potencjały kilku podmiotów.  Przy zamówieniach, w których stosowane jest prawo zamówień publicznych, umowy konsorcjum zawierane są jeszcze przed złożeniem oferty, w pozostałych –  najczęściej dopiero przy zawieraniu umowy z zamawiającym.  Problemy na tle umowy konsorcjum  Wielu przedsiębiorców dość „swobodnie” podchodzi do umów konsorcjum zawieranych z partnerami, co rodzi trudności, gdy pojawi spór między stronami. Problemem jest szczątkowa regulacja na poziomie ustawowym, co wywołuje liczne wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie sądowym. Kluczowe znaczenie ma ustalenie wzajemnych praw i obowiązków na poziomie umowy między konsorcjantami. Nieprzemyślana umowa powoduje konflikty między partnerami, a w przypadku ich eskalacji, trudny do przewidzenia rezultat sporu sądowego.   Przykład nr 1  Spółka Alfa i Beta zawarły umowę konsorcjum i po wygranym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego zawarły umowę o wykonanie robót melioracyjnych w kilku miejscowościach na obszarze pewnej gminy. Prace podzielono po połowie. W trakcie wykonywania robót, spółka Beta stwierdziła, że z powodu wzrostu kosztów robocizny nie zamierza kontynuować dalszych prac. Spółka Alfa nie jest w stanie samodzielnie zrealizować zamówienia.  Przede wszystkim należy pamiętać, że podział prac w ramach zadania...